Όποιος ενδιαφέρεται για αθλητικά και ειδικά για τις ομάδες της Θεσσαλονίκης μπορεί να κάνει μια βόλτα εδώ!!!

Δεν συνηθίζω να γράφω προσωπικά, δεν είναι του στιλ μου, ούτε νομίζω ότι θα πρέπει γενικά να γράφουμε τα “Εσώψυχά” μας για να τα διαβάζουν όλοι. Όμως σήμερα θα κάνω πίσω, θα γράψω για σένα Νικόλα, έτσι για να σε τιμήσω με λίγα γράμματα, να σε θυμάμε και εγώ στο μέλλον, να σε θυμούνται και άλλοι.

Θειός μου ήσουν, μα σαν ξάδελφο σε είχα. Δεν σε θυμάμαι μικρό, μόνο μια αμυδρή εικόνα ότι είχες μηχανάκι και “μοϊκάνα” τίποτα άλλο πριν από το χτύπημα. Το χτύπημα εκείνο, μιας πρωτοχρονιάς που έπεσες με το μηχανάκι σου μέσα στο δάσος πάνω στην πέτρα.

Μετά, σε θυμάμαι.

Σταθερά με τις παντελόνες σου πάνω από την μέση, το μαντίλι σου για τον ιδρώτα πάνω στο κεφάλι, να περπατάς, να περπατάς, και όπου βρεις κανένα φίλο ή γνωστό να σταματάς για να διακόψεις την μοναξιά σου. Με λίγα λόγια. Ποτέ δεν έλεγες πολλά για να μην μας κουράσεις, να μην μας πρήξεις, σε έτρωγε πάντα αυτό: να μην μας πρήξεις και μας κουράσεις.

Το τάβλι σου άρεζε, πάντα ήθελες να παίζεις, μα δύσκολα είχες αντίπαλο, μοναξιά και εδώ. Έπαιζες με τον Πατέρα σου, τον θείο τον Θανάση, κανένα φίλο του, που και που ερχόταν και κανένας φίλος από τα παλιά και έπαιζε μαζί σου. Λίγοι ήταν αυτοί. Οι περισσότεροι σε ξέχασαν μετά το χτύπημα. Ήρθαν πάντως σήμερα κάποιοι από αυτούς, ένας έκλαιγε κιόλας, ίσως τελικά να σε αγαπούσαν και ας μην ερχόντουσαν για να παίξουν το τάβλι μαζί σου, ίσως πάλι στο φευγίο όλοι να σε θυμηθήκαμε, ακόμα και εγώ που τώρα γράφω. Αν σου έλεγα πόσες φορές σκέφτηκα να έρθω για να σου κάνω παρέα θα αναρωτιόσουν γιατί ποτέ δεν ήρθα. Τι να σου πω Νικόλα, δεν έχω δικαιολογία….

Σε θυμάμαι μια μέρα ένα μεσημέρι στο σπίτι σου, που κάτσαμε στο τραπέζι, όπως γίνεται πάντα όταν έρχομαι, τις λίγες φορές, που έτρωγες ψωμί με λάδι, με έκανε εντύπωση, την κράτησα και εγώ αυτήν την συνήθεια. Κάτι μου άφησες να τραβώ μαζί μου για να σε θυμάμαι, να ζεις μέσα από μένα όπως έλεγε και ο άλλος Νίκος!!

Δεν άφησες μόνο αυτό αλλά και το βιβλιό σου για τις μέλισσες, την θύμηση του μελιού σου, του αγαπημένου μου μελιού που σίγουρα θα μου λείψει.

Σε θυμάμαι Νικόλα όταν έμπαινες στην αυλή μας, ή περνούσες από έξω και μου έλεγες: “ Ο Οδυσσέας δεν είσαι, το ξέχασα, πόσο μαλάκας είμαι, το ξέχασα!!!” σε έκαιγε πάντα το “κουσούρι” του χτυπήματος. Ήξερες ότι σου άφησε κουσούρι, σε στεναχωρούσε.

Σε θυμάμαι να μιλάς για την μοναξιά σου. Σε θυμάμαι να περπατάς ώρες και ώρες μόνος σου με κανά παγωτό στο χέρι να λες πως είσαι μόνος πως δεν έχεις φίλους.

Σε θυμάμαι στο σπίτι σου να προσπαθείς να μας φιλέψεις όσο καλύτερα μπορούσες, χαιρόσουν που ερχόμασταν. Σε θυμάμαι Στην άκρη του δρόμου να κάνεις την δουλειά σου, να καθαρίζεις τον δρόμο, με το αμάξι σου, εκείνο το κίτρινο αμάξι σου πάντα κοντά σου, θυμάμαι να σε φωνάζω από το αμάξι: “ Γειά σου Νικόλα !!” και εσύ να κοιτάς και να συνεχίζεις την δουλειά. Πάντα τελείωνες πρώτος και πηγαινες σπίτι!

Σε θυμάμαι Νικόλα και μετανιώνω που δεν ήρθα να σου κάνω λίγο παρέα, να παίξουμε κανένα τάβλι, μετανιώνω αλλά και που να φανταστώ ότι θα έφευγες τόσο γρήγορα και τόσο ξαφνικά. Στο παγκάκι της πλατείας, απέναντι από το δημαρχείο, άργά το βράδυ της μεγάλης Τετάρτης, ξημερώματα μεγάλης Πέμπτης που μάλλον κάθησες να ξαπωστάσεις μετά από άλλη μια από τις γνωστές σου βόλτες. Μάλλον συνέχισες τον δρόμο σου.

Καλό φευγιό Νικόλα, καλό φευγίο Νικόλα Βασιλείου.

Μέσω ενός σχολίου στο Blog μου έμαθα ότι το “Νέα, Ιδέες και συζήτηση” έχει καταχωρηθεί σε μία λίστα- Blog με την επωνυμία: “Ενότητα των Blogs της αριστεράς”.  Μετά την επίσκεψη μου στο συγκεκριμένο Blog έχω την ανάγκη να κάνω τις εξής παρατηρήσεις:

1. Το ίδιο το όνομα του Blog παραπέμπτει σε συκγεκριμένη πολιτική θεώρηση και τοποθέτηση από συγκεκριμένο πολιτικό- κομματικό χώρο αυτόν του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ.

2.  Στο blog αναφέρεται ότι: “Για να βαλεις το blog σου στην ΕΝΟΤΗΤΑ στείλε email…..”  που σημαίνει ότι όσοι έχουν βάλει το blog τους στην ενότητα το έχουν κάνει μετά από αίτηση τους.

Το ζήτημα της Ενότητας της αριστεράς μπαίνει από τις δυνάμεις του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ εδώ και πολύ καιρό. Το ερώτημα είναι πια ενότητα σε πια βάση και με ποιόν σκοπό θα γίνει αυτή. Νομίζω πως αν δεν απαντηθούν αυτά τα ερωτήματα τότε η πρόταση για την “ενότητα της αριστεράς” από τη στιγμή που δεν αμφισβητεί τις στρατηγικές επιλογές του συστήματος, οι οποίες αφορούν στα άμεσα και καθημερινά προβλήματα των εργαζομένων, αλλά και την προοπτική, από τη στιγμή που δεν έρχεται σε αντίθεση με τα βάθρα και την κατεύθυνση της αντιλαϊκής πολιτικής, δηλαδή τις επιλογές της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, δεν μπορεί να προσφέρει στην αποτελεσματική αντίσταση, στη χειραφέτηση από το δικομματισμό. Καλλιεργεί αυταπάτες και τελικά οδηγεί στην ενσωμάτωση.

Τέλος, επειδή δεν ρωτήθηκα ποτέ για το αν θέλω το Blog μου να μπει σε μια τέτοια λίστα (κάτι που φαίνεται να είναι προϋπόθεση για να βρίσκεται εκεί) και επειδή  και το περιεχόμενο της δεν με βρίσκει σύμφωνο απαιτώ να βγεί άμεσα από την συγκεκριμένη λίστα.

Για όσους αμφισβητούν τον προβοκατορικό ρόλο ορισμένων τούτες τις μέρες. Για όσους δεν πιστεύουν πως μέσα στους κουκουλοφόρους υπάρχουν και βαλτοί, undercover ή όπως αλλιώς θέλετε πέστε τους.  Δείτε τις φωτογραφίες στο άρθρο του Νίκου Μπογιόπουλου στο Ριζοσπάστη της Τετάρτης 10/12/2008

http://www1.rizospastis.gr/page.do?id=10404&publDate=10%2F12%2F2008&direction=&pageNo=27

Κάλεσμα στο λαό για αντεπίθεση, απεύθυνε η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ με χτεσινές δηλώσεις της για την κρίση. Συγκεκριμένα, η Αλέκα Παπαρήγα τόνισε:

«Σε συνθήκες οικονομικής κρίσης ή ο λαός αντεπιτίθεται, το λαϊκό κίνημα γίνεται ένα ορμητικό ποτάμι, ή αν δε συμβεί αυτό, τότε ο λαός θα βρεθεί κολλημένος κυριολεκτικά στον τοίχο και θα χάσει τα πάντα.

Επειδή η κρίση δεν προέρχεται από τις φούσκες, όπως λέγεται, ούτε από ένα μοντέλο καπιταλισμού, ούτε από τα λαθάκια του κυρίου Γκρίνσπαν, αλλά επειδή προέρχεται από την υπερσυσσώρευση κερδών και κεφαλαίου και εμπορευμάτων, που δεν μπορούν να τα καταναλώσουν οι εργαζόμενοι γιατί έχει υποσκαφτεί η αγοραστική τους ικανότητα, το άμεσα ζητούμενο είναι: Διεκδικήσεις.

Εμείς αυτή τη στιγμή στην πρώτη γραμμή βάζουμε: Τη διασφάλιση των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων. Την αναπλήρωση της ζημιάς που έχουν υποστεί τα τελευταία χρόνια τα ασφαλιστικά ταμεία. Δεν πρέπει να υπάρξει ούτε ένας συνταξιούχος που να χάσει ένα ευρώ γιατί τινάχτηκε στον αέρα η μπάνκα των ασφαλιστικών ταμείων που είναι φτιαγμένη από τον ιδρώτα, το μόχθο, τα χρήματα των εργαζομένων πριν απ’ όλα.

Δεύτερον, διεκδικούμε αυξημένα μέτρα προστασίας των ανέργων, που έτσι κι αλλιώς θα υπάρξουν και η ανεργία θα χτυπήσει κυρίως τις ΗΠΑ, τις καπιταλιστικές χώρες της Ευρώπης, τη Νοτιοανατολική Ευρώπη και την Ελλάδα.

Τρίτον, ζητάμε αυξημένα μέτρα προστασίας των οικογενειών που έχουν στεγαστικά, επισκευαστικά και άλλου τύπου δάνεια και όχι προστασία των τραπεζιτών και των βιομηχάνων. Και η προστασία πρέπει να πάρει υπόψη το πραγματικό εισόδημα της κάθε λαϊκής οικογένειας.

Διεκδικούμε να καταργηθεί ο ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης και οι σχετικοί φόροι που υπάρχουν στα καύσιμα, ιδιαίτερα τώρα που μπαίνουμε στο χειμώνα. Δε δεχόμαστε ούτε ένα ευρώ να πάρουν οι τραπεζίτες και οι βιομήχανοι. Και όλα αυτά που λέγονται ότι αν δοθεί ρευστό χρήμα σε αυτούς οι οποίοι το κατακράτησαν, σε αυτούς οι οποίοι το έκλεψαν και ότι τάχα μέσα από εκεί θα περάσει η κρίση, θα γίνει το αντίθετο. Δίνουν τα χρήματα σε αυτούς που θα είναι υπεύθυνοι για τον επόμενο κύκλο κρίσης».

Απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά με τα μέτρα ενίσχυσης των τραπεζών σε βάρος των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ είπε:

«Απορρίπτουμε την παγίδα των ταμείων φτώχειας, που είναι η βιτρίνα για την επίθεση σε βάρος της μεγάλης πλειοψηφίας των εργατοϋπαλλήλων, των φτωχών αυτοαπασχολουμένων και της φτωχής αγροτιάς. Αναμφισβήτητα το ΚΚΕ – και το πιστεύουμε αυτό – θα είναι ο πυρήνας, θα λέγαμε, της συσπείρωσης νέων δυνάμεων, για να αναπτυχθούν αγώνες σε κάθε τόπο δουλειάς, σε κάθε κλάδο σε όλη την Ελλάδα. Γι’ αυτό το σύνθημα “Ισχυρό ΚΚΕ” σήμερα είναι το πιο ουσιαστικό μέτρο, για να αποκτήσει ο λαός την αισιοδοξία και την πεποίθηση ότι μπορεί να αναχαιτίσει τα χειρότερα και να κάνει ένα βήμα προς τα εμπρός».

Σε άλλη ερώτηση για τις μηνύσεις που δέχονται ΜΜΕ, η Αλ. Παπαρήγα απάντησε: «Οπως ξέρετε, το ΚΚΕ είναι το κόμμα εκείνο που δέχτηκε και δέχεται τις μεγαλύτερες και ουσιαστικές επιθέσεις και ουδέποτε κατέφυγε στο μέτρο των μηνύσεων. Ωστόσο, αυτά τα ήθη και τα έθιμα είναι πολύ συνηθισμένα στους χώρους όπου γίνεται διαπάλη για τη διανομή και αναδιανομή κονδυλίων ή υπάρχουν πολιτικά κίνητρα ή ακόμα και προσωπικά, ενταγμένα μέσα στην πολιτική ζωή». (Ριζοσπάστης 26/10/2008)