Πώς και δεν εξεμάνη ακόμα ο κ. Πρετεντέρης; Πώς και δε βγήκε ακόμα από τα ρούχα του ο κ. Καψής; Πώς και δεν άφρισε ο κ. Κύρτσος; Πώς και δεν άρχισε (ακόμα) τα «γαλλικά» ο κ. Κακαουνάκης;

Μα είναι δυνατόν να έχει φτάσει τόσο βαθιά ο …κομμουνιστικός δάκτυλος; Μέχρι και η Κομισιόν μετεβλήθη εν μια νυκτί σε ταξιαρχία των …Μπολσεβίκων.

Η έκθεση της τελευταίας το λέει καθαρά:

Στην Ελλάδα αν δεν μπαίνει στο σπίτι μισθός τουλάχιστον 1.183 ευρώ το μήνα, τότε μιλάμε για «φτώχεια και των γονέων»! Το κατώτερο μηνιαίο εισόδημα στην Ελλάδα, για να μη βρεθείς κάτω από το στατιστικώς οριζόμενο όριο της φτώχειας, είναι τα 1.183 ευρώ μηνιαίως. Ετσι λέει η έκθεση της Κομισιόν. Ούτε το ΚΚΕ, ούτε το ΠΑΜΕ. Η Κομισιόν το λέει! Αλλά όταν το λέει η Κομισιόν, όλοι αυτοί οι στιβαροί υπερασπιστές του συστήματος, που δίνει βασικό μεροκάματο 660 ευρώ και βασική σύνταξη 300 ευρώ, δε βγάζουν άχνα. Οταν αντίθετα το λέει το ΚΚΕ, όταν το ΠΑΜΕ διεκδικεί βασικό μισθό 1.400 ευρώ, τότε ξεχειλίζουν από «υπευθυνότητα», καταγγέλλουν τους κομμουνιστές που διεκδικούν «απίθανα» πράγματα, κατηγορούν τους εργάτες που βγαίνουν στους δρόμους και επιστρατεύουν …«σοφούς» τύπου Γκαργκάνα να κάνουν νουθεσίες στο πνεύμα Αλογοσκούφη (και του Χριστοδουλάκη) για την …προστασία της κοινωνίας και της οικονομίας (βεβαίως – βεβαίως!) από τους …ακραίους του πεζοδρομίου!

*

Οτι η Κομισιόν ομολογεί την ανέχεια στην οποία έχουν οδηγηθεί οι Ελληνες (που κατά τα άλλα μπαίνοντας στην ΕΟΚ θα έτρωγαν με «χρυσά κουτάλια») είναι μια ομολογία ποιας «Ευρώπης των λαών» προΐσταται.

Οτι καταγράφει σε επίπεδα στατιστικών εκτιμήσεων το τι «θα έπρεπε» να ισχύει, δείχνει επίσης πως όλοι αυτοί, που με τα σύμφωνα σταθερότητάς τους πίνουν το αίμα των λαών, μόνο κατά λάθος δεν το κάνουν.

Αλλά η έκθεση της Κομισιόν αποδεικνύει κάτι ακόμα: Οτι οι αυξήσεις που διεκδικούν οι ταξικές συνδικαλιστικές δυνάμεις, οι αυξήσεις που παλεύει το ΚΚΕ, μόνο επαναστατικός …εξτρεμισμός δεν είναι. Αντίθετα είναι το άμεσο και το αναγκαίο στο πλαίσιο αυτού του άδικου, στυγνού και εκμεταλλευτικού συστήματος. Αλλά οι ταγοί του αστικού πολιτικού συστήματος, τόσο ταυτισμένοι με την οικονομική ολιγαρχία, ούτε αυτό δεν αντέχουν.

Τους θυμόμαστε άλλωστε, θέλοντας να προκαλέσουν «κοινωνικούς αυτοματισμούς» διά του «διαίρει και βασίλευε», να συκοφαντούν πότε τους αγρότες, πότε τους μισθωτούς του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, πότε τους δασκάλους – όπως παλιότερα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος – ότι ζητούν αυξήσεις 47%. Τέτοια κατηγορία… Οταν, κανονικά οι εργάτες θα έπρεπε να ζητούν αύξηση όχι 47% αλλά 107%!!

*

Οπως ακριβώς το διαβάζετε και όπως το ακούτε, κύριοι της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, του ΣΕΒ, κύριοι της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ. Κατώτερη αύξηση 107%! Και λίγα είναι.

Ενας εργάτης σήμερα, μετά τις συμφωνίες των εργατοπατέρων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ στη ΓΣΕΕ, με τους «κοινωνικούς διαλόγους» του ΣΥΝ και με την «εργασιακή ειρήνη» με τους βιομηχάνους, παίρνει βασικό μισθό 660 ευρώ. Με 660 ευρώ (!) βασικό μισθό προσπαθούν να επιβιώσουν οι εργάτες στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα του Καραμανλή, του Παπανδρέου, του Λάτση και του Βαρδινογιάννη, είναι «παράλογο» να θέλουν οι εργάτες να ζήσουν σαν άνθρωποι.

Ετσι λέει η κυβέρνηση. Και η πρώην και η νυν κυβέρνηση. Είναι «παράλογο» – λένε – να ζητούν οι εργαζόμενοι αυξήσεις που θίγουν την πολιτική των ψίχουλων των 0,77 ευρώ (!) που υπέγραψαν οι βιομήχανοι με τη ΓΣΕΕ.

*

Ε, λοιπόν, ναι: Οι εργάτες έχουν κάθε δικαίωμα να ζητούν, να απαιτούν, να διεκδικούν να μη ζουν στην πείνα. Εχουν κάθε λόγο να παλεύουν για πραγματικούς μισθούς, γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια τις προβοκατόρικες «υστερίες» των κυβερνητικών παραγόντων περί «υπέρογκων διεκδικήσεων».

Υπέρογκα είναι τα κέρδη των πολυεθνικών. Υπέρογκος είναι ο πλούτος που παράγεται από εκατομμύρια δουλευτές, αλλά τον καρπώνεται μια χούφτα καπιταλιστών.

Οι εργάτες έχουν δικαίωμα σε πραγματικούς μισθούς που, σήμερα στην Ελλάδα της ακρίβειας, δεν μπορεί να είναι μικρότεροι από 1.400 ευρώ. Ούτε ένα «σεντ» πιο κάτω! Αυτό ακριβώς που λέει το ΠΑΜΕ: Κατώτατος μισθός όχι 660 ευρώ, αλλά 1.400 ευρώ. Ναι! Αύξηση 107%! Το λιγότερο! (Ριζοσπάστης 28/2/2008)