Νέα, ιδέες και συζήτηση!!!

Μεγάλο μέρος του πληθυσμού της χώρας ενημερώνεται αποκλειστικά και μόνο μέσα από την τηλεόραση. Το γεγονός αυτό επιτρέπει την δημιουργία μιας εικονικής πραγματικότητας που οδηγεί, χειραγωγεί την συνείδηση του μέσου πολίτη και δημιουργεί συσχετισμούς και κυριάρχες αντιλήψεις τόσο σε πολιτικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο.

Τα παραδείγματα από την παραπάνω κατάσταση είναι πολλά. Το πιο πρόσφατο αυτό των απεργιακών κινητοποιήσεων ενάντια στην αντι- ασφαλιστική μεταρύθμιση που προωθεί η κυβέρνηση με τον νέο νόμο για το ασφαλιστικό. Πως προβλήθηκαν οι απεργιακές κινητοποιήσεις τόσο των εργαζόμενων στη ΔΕΗ όσο και στους ΟΤΑ; Μέσα από τα ΜΜΕ δεν έβλεπες τίποτα διαφορετικό από τις “κακές συνέπειες” της απεργίας. Οι εικόνες των σκουπιδιών, οι περιοχές με τα σβησμένα φώτα ήταν αυτά που κυριαρχούσαν χωρίς να προβάλονται οι λόγοι για τους οποίους γίνονται αυτές οι απεργιακές κινητοποιήσεις. Στις διαδηλώσεις της Τετάρτης, ημέρα ψήφισης του νόμου, τα ΜΜΕ είδαν μόνο τις δυνάμεις της ΓΣΕΕ, την στιγμή που οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ ήταν τουλάχιστόν διπλάσιες στην Αθήνα και πολύ περισσότερο στις άλλες πόλεις της χώρας.

Άλλο παράδειγμα εικονικής πραγματικότητας και διαμόρφωσης συνείδησης είναι η υπερπροβολή του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ από τα ΜΜΕ και ιδιαίτερα του νέου προέδρου του. Ξαφνικά από το πουθενα και χωρίς να βλέπουμε οργανωτικά κάποια διαφορά στις δυνάμεις του ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ μετατρέπεται στην νέα ανερχόμενη πολιτική δύναμη της χώρας (σε μία εφημερίδα έφτασαν να γραφούν ότι ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ θα γίνει το δεύτερο κόμμα στην βουλή!!) στην δύναμη αυτή που καθορίζει γεγονότα και εξελίξεις.

Είναι παράλλογη ή αντιηθική η στάση αυτή των μέσων;

Προφανώς και όχι. Αρκεί να δούμε ποιός κατέχει τα μέσα αυτά και μπορούμε να καταλάβουμε απλά γιατί συμβαίνουν όλα αυτά: γιατί καθορίζουν τις εξελίξεις, γιατί διαμορφώνουν συνείδηση. Μήπως θα περιμέναμε από το κεφάλαιο να βγάλει το ίδιο τα μάτια του μόνο του, να “ξυπνήσει” το κόσμο, να δημιουργήσει επαναστατική συνείδηση να ενισχύσει τον υποκειμενικό παράγοντα που θα το ανατρέψει.

Η παρέμβαση στα μέσα, οι εναλλακτικές μορφές ενημέρωσης (internet, blogs, εναλλακτική τηλεόραση (δες Βενεζουέλα) ….) μπορούν να παίξουν κάποιο ρόλο στην αλλαγή αυτής της κατάστασης δεν μπορεί να είναι όμως ο καθοριστικός και κυρίαρχος παράγοντας. Η λύση βρίσκεται στην καθημερινή και επίμονη συζήτηση με τον λαό. Στην καθημερινή επαφή με το συνάδελφο μας, το γείτονα, τον περίπτερα και το μπακάλι (αν υπάρχει ακόμα) της γειτονιάς μας. Στην αποκάλυψη των θέσεων, των εξελίξεων, των καταστάσεων. Στην προβολή των διεξόδων από τα καθημερινά προβλήματα. Στο σπάσιμο της εικονικής πραγματικότητας και την επιστροφή στην “πραγματική” πραγματικότητα της καθημερινότητας μας στην οποία όλοι μας ζούμε και άρα μέσα από την εμπειρία μας μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε.