06.08.08
Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΚΚΕ για τη παγκόσμια μέρα περιβάλλοντος
Φτάνει η υποκρισία για δήθεν περιβαλλοντική ευαισθησία.
Δεν φταίει γενικά ο άνθρωπος, η εργασία και οι γνώσεις του, οι επιστημονικές και τεχνολογικές κατακτήσεις του για τις τεράστιες καταστροφές στο περιβάλλον. Φταίει η υποταγή τους στα μονοπώλια, στο σιδερένιο νόμο του κέρδους, της λεγόμενης «επιχειρηματικότητας» και «ανταγωνιστικότητας», που διδάσκονται από το δημοτικό έως το πανεπιστήμιο ως κοινωνικές αξίες και πρόοδος.
Φταίνε οι διεθνείς συμφωνίες, οι θεσμοί και οι νόμοι, η εξουσία που προστατεύει τη μεγάλη ατομική ιδιοκτησία στη γη, στις πλουτοπαραγωγικές πηγές, στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής.
Συνέπειές τους είναι στη χώρα μας:
• Τα μολυσμένα νερά του Ασωπού, ποταμών, λιμνών και θαλασσών.
• Τα καμένα δάση σ’ όλη την Αττική.
• Οι κατεστραμμένοι αγρότες στην Ηλεία, στη Μεσσηνία, στην Εύβοια κι όχι μόνο, από τις περσινές πυρκαγιές.
• Το υπερβεβαρημένο Θριάσιο.
• Η βλαβερή για τη δημόσια υγεία ατμόσφαιρα στην Αθήνα, σε άλλα αστικά κέντρα, όπου εξαφανίσθηκε κάθε υποψία πρασίνου πνεύμονα.
• Ο αποκλεισμός της λαϊκής οικογένειας από τις παραλίες σε αστικά κέντρα και νησιά.
Για όλα αυτά τα προβλήματα το ΚΚΕ έγκαιρα διαμόρφωσε συγκεκριμένες θέσεις – στόχους πάλης, πήρε πρωτοβουλίες, κάλεσε και καλεί τις λαϊκές δυνάμεις στη δράση και σ’ αυτά τα μέτωπα πάλης.
Παράλληλα, το ΚΚΕ καταγγέλλει ότι από τα μεγαλύτερα εγκλήματα των μονοπωλίων, των κυβερνήσεών τους, των διάφορων ενώσεων και συμμαχιών τους είναι οι ιμπεριαλιστικοί τους πόλεμοι με τους οποίους καταστρέφουν την ίδια την ανθρώπινη ζωή για να αποκτήσουν νέες αγορές, νέα υπερκέρδη. Για τα εγκλήματα με τις διοξίνες, τη μίξη καρκινογόνων ουσιών με βρώσιμες ουσίες και άλλα με καταστροφικές συνέπειες για τη δημόσια υγεία, ευθύνονται οι βιομηχανίες τροφίμων με τα αμύθητα κέρδη.
Ρύποι και απορρίμματα γίνονται εμπορεύματα με σκοπό το κέρδος.
Είναι υποκρισία να μιλούν κυβέρνηση, ΕΕ, τα κόμματα του «ευρωμονόδρομου» και οργανώσεις για την προστασία του περιβάλλοντος και την ίδια στιγμή να μη διαθέτουν ή να μην διεκδικούν πόρους για την ανακύκλωση, για φίλτρα και άλλα τεχνικά μέτρα στις βιομηχανίες, για αντιπυρικά – αντιπλημμυρικά – αντισεισμικά μέτρα. Είναι υποκρισία να γιορτάζεις τη «Μέρα του Περιβάλλοντος» ενώ φορολογείς και ξαναφορολογείς το εργατικό και λαϊκό εισόδημα για να επιδοτήσεις το μεγάλο κεφάλαιο.
Είναι συνειδητή κοροϊδία και αποπροσανατολισμός η δήθεν «πράσινη περιβαλλοντική πολιτική» της ΕΕ, των κομμάτων του «ευρωμονόδρομου».
Δεν είναι ζήτημα ατομικής ευθύνης και συνευθύνης των εργαζομένων, αλλά ευθύνη της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας, του κράτους της, των διακρατικών συμμαχιών της, όπως η ΕΕ.
Το εργατικό και το λαϊκό συμφέρον, έχουν διέξοδο, προοπτική.
Είναι η μαχόμενη συμμαχία τους ενάντια στον τρόπο οργάνωσης της κοινωνίας, στην εξουσία που τους καταδικάζει στη φτώχεια, στην ανεργία, στην αμορφωσιά, στην έλλειψη προστασίας, προληπτικής φροντίδας και αποκατάστασης της υγείας μ’ όσα μέσα γνωρίζει η ανθρωπότητα.
Είναι το Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο ενάντια στην οικονομική κυριαρχία των μονοπωλίων, ενάντια στην πολιτική εξουσία τους. Ενάντια στα κόμματα της αστικής διακυβέρνησης, στην ΕΕ, αλλά και στα κόμματα που δηλητηριάζουν με το δήθεν «αριστερό», «περιβαλλοντικό» λόγο τους. Για την οργάνωση της λαϊκής πάλης σε κάθε τόπο δουλειάς, σε κάθε γειτονιά. Για να αποτραπούν τα χειρότερα. Για να ανοίξει ο δρόμος για τη λαϊκή εξουσία και οικονομία.
Αυτός ο αγώνας είναι υπόθεση, των εργαζόμενων, των μικρομεσαίων αγροτών, των αυτοαπασχολούμενων, της νέας γενιάς, και στις 5 Ιουνίου κι όλο το χρόνο. (Το γραφείο τύπου του ΚΚΕ)
Το κεφάλαιο δίνει προβάδισμα στον Ομπάμα
«Πες μου τους χρηματοδότες σου, να σου πω ποιος είσαι…». Καθώς ξεκαθάρισε το τοπίο στο Δημοκρατικό Κόμμα των ΗΠΑ, με νικητή τον Μπάρακ Ομπάμα, η προεκλογική περίοδος για τις προεδρικές εκλογές της 9ης Νοέμβρη πέρασε στην τελική ευθεία. Τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης σπεύδουν να διατυπώσουν τα πρώτα προγνωστικά για τη μάχη του Ομπάμα με τον Ρεπουμπλικάνο υποψήφιο Μακ Κέιν. Ενα από τα στοιχεία που χρησιμοποιούν είναι και οι χορηγίες των μεγάλων, πολυεθνικών, εταιρειών προς τον έναν, ή άλλο υποψήφιο. Με το κριτήριο αυτό, ο Ομπάμα έχει ένα σαφές προβάδισμα, τόσο μεγάλο, ώστε ορισμένοι να μιλούν για βέβαιη νίκη.
Από τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία προκύπτει ότι ο Μπάρακ Ομπάμα είναι (και με διαφορά) ο εκλεκτός των μεγάλων μονοπωλίων, αφού μέχρι τα τέλη Απρίλη είχε συγκεντρώσει από χορηγίες το ποσό των 265,5 εκατομμυρίων δολαρίων, έναντι 214,8 εκατομμυρίων της αντιπάλου του στο Δημοκρατικό Κόμμα, Χίλαρι Κλίντον, και 96,6 εκατομμυρίων του Τζον Μακ Κέιν. Με την επίδοση αυτή, ο Ομπάμα «σπάει» το ρεκόρ χορηγιών του Τζορτζ Μπους στις εκλογές του 2000.
Πρέπει, βεβαίως, να διευκρινίσουμε ότι μια εταιρεία μπορεί να χρηματοδοτεί την προεκλογική καμπάνια τριών, ή τεσσάρων υποψηφίων, και μάλιστα από διαφορετικά κόμματα. Με τον τρόπο αυτό, υπολογίζει στην εύνοια όποιου και αν κερδίσει.
Ομως, από τον τρόπο που κατανέμονται οι χορηγίες, προκύπτει όχι μόνο το ποιος έχει προβάδισμα στην κοινή γνώμη, αλλά και ποιον θέλουν ως πρόεδρο οι δυνάμεις του μεγάλου κεφαλαίου.
Παραδείγματος χάριν, είναι χαρακτηριστικό ότι οι πετρελαϊκές εταιρείες δίνουν τα περισσότερα στον Μακ Κέιν, αφού οι Ρεπουμπλικάνοι είναι οι παραδοσιακοί εκφραστές των συμφερόντων αυτών των εταιρειών. Ετσι, ο ενεργειακός τομέας δίνει το 58,4% των χορηγιών στους υποψηφίους του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και το 41,6% στους υποψηφίους του Δημοκρατικού Κόμματος. Το ίδιο ισχύει και για τον αγροτικό τομέα, που δίνει το 56,9% στους Ρεπουμπλικάνους και το 43% στους Δημοκρατικούς.
Αντιθέτως, ο κλάδος των ηλεκτρονικών υπολογιστών και του Ιντερνετ δίνει το 58,2% στους υποψηφίους του Δημοκρατικού Κόμματος και το 41,8% στους υποψηφίους του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Την ίδια συμπεριφορά δείχνουν και οι εταιρείες του τεράστιου κλάδου των φαρμάκων και των προϊόντων υγείας, αφού δίνουν το 60,9% των χορηγιών τους στους Δημοκρατικούς και το 39,1% στους Ρεπουμπλικάνους.
Ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα στοιχεία αυτά και από την άποψη των αντιθέσεων στο εσωτερικό του αμερικανικού κεφαλαίου, αλλά και από τον τρόπο που το κεφάλαιο χειραγωγεί την κοινή γνώμη και δημιουργεί ισχυρούς δεσμούς με το πολιτικό προσωπικό, είτε αυτό είναι οι γερουσιαστές και οι βουλευτές, είτε είναι οι πρόεδροι των Ηνωμένων Πολιτειών.
Στοιχεία για το δημοσίευμα αυτό αντλήσαμε από την ιστοσελίδα: OpenSecrets.org. (Ριζοσπάστης 8/6/2008)
