06.18.08
«Αθλιος φόρος » από τα μονοπώλια
Από μόνο του το γεγονός ότι την ημέρα που η Σαουδική Αραβία ανακοίνωνε την αύξηση της παραγωγής πετρελαίου, η τιμή του «μαύρου χρυσού», σκαρφάλωνε στα 140 δολάρια το βαρέλι, επιβεβαιώνει περίτρανα ότι η ιλιγγιώδης αύξησή του δεν είναι θέμα προσφοράς και ζήτησης αλλά αχαλίνωτης υπερκερδοφορίας των μονοπωλίων. Πράγματι, οι «αγορές» είναι πλημμυρισμένες από πετρέλαιο με αποτέλεσμα οι χώρες πετρελαιοπαραγωγοί να υποχρεώνονται σε μείωση της παραγωγής γιατί ξεπερνά την παγκόσμια «ζήτηση». Επίσης, τα επίσημα στοιχεία καταρρίπτουν τον ισχυρισμό περί δήθεν μεγάλης αύξησης της ζήτησης από τις μεγάλες χώρες της Ασίας (Κίνα, Ινδία, κ.ά.), καθώς οι εισαγωγές πετρελαίου σε αυτές τις χώρες παραμένουν στα ίδια επίπεδα εδώ και μερικά χρόνια. Η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη στα κράτη μέλη του ΟΟΣΑ, όπου η ζήτηση πετρελαίου μειώθηκε το 2007 κατά 390.000 βαρέλια την ημέρα, καταγράφοντας την πιο απότομη πτώση στα τελευταία 20 χρόνια, ενώ η πτώση αυτή συνεχίζεται και φέτος… Είναι ολοφάνερο ότι οι τιμές του πετρελαίου διαμορφώνονται και με άλλα κριτήρια… Για παράδειγμα, ένας «άθλιος φόρος» που έχουν επιβάλει στους λαούς τα μονοπώλια (όχι μόνο οι γνωστές «αδελφές»), προκειμένου να αυξάνουν την κερδοφορία τους, τις νέες «επενδύσεις» στην παραγωγή ενέργειας, κ.ο.κ. Η «σωτηρία» δεν μπορεί να έρθει παρά μόνο όταν οι λαοί ανατρέψουν την κυριαρχία και το σύστημα που υπηρετεί τα μονοπώλια. (Ριζοσπάστης 18/6/2008)
Οι φίλοι στην ανάγκη φαίνονται…
Ηταν πραγματικά μια δύσκολη ημέρα για την… αγία ευρωπαϊκή οικογένεια. Οι… αγνώμονες Ιρλανδοί – η μοναδική χώρα στην οποία τόλμησαν να κάνουν δημοψήφισμα – ψήφισαν μαζικά ΟΧΙ στην αποκαλούμενη μεταρρυθμιστική συνθήκη. Ως τεθλιμμένοι συγγενείς, η μια μετά την άλλη οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις – από τις βαλτικές χώρες ως την ιβηρική χερσόνησο – εξέφραζαν τον… αποτροπιασμό τους για την επιλογή του ιρλανδικού λαού.
Στα καθ’ ημάς τώρα, τη στήριξή του στο άθλιο ευρωενωσιακό εποικοδόμημα – στη δύσκολη αυτή συγκυρία – έσπευσε να δώσει με δηλώσεις του ο πρόεδρος του ΣΥΝ. Σύμφωνα με τον κ. Τσίπρα: «Η απόρριψη της μεταρρυθμιστικής συνθήκης από τον ιρλανδικό λαό δείχνει ότι το μέλλον της Ενωμένης Ευρώπης ή θα είναι δημοκρατικό και κοινωνικό ή δε θα υπάρχει». Τη στιγμή της μεγάλης δοκιμασίας για το ευρωπαϊκό κεφάλαιο, ο κ. Τσίπρας επέλεξε να ανασύρει τα ιδεολογήματα που επεξεργάστηκε η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία από τη δεκαετία του ‘70, περί «δημοκρατικής» και «κοινωνικής» Ευρώπης. Ιδεολογήματα τα οποία δικαιολογούν την αναγκαιότητα ύπαρξης του ευρωπαϊκού ιμπεριαλιστικού οικοδομήματος, ενώ παράλληλα δημιουργούν προσχώματα και εμπόδια στην προοπτική της δημιουργίας κινήματος, το οποίο θα αμφισβητεί συνολικά τον ευρωπαϊκό ιμπεριαλισμό. Αλλα στην ανάγκη φαίνονται οι φίλοι. Και ο πρόεδρος του ΣΥΝ απέδειξε για μια ακόμη φορά ότι αυτός και το κόμμα του παραμένουν πιστοί φίλοι του ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού. Ο οποίος… κάποια στιγμή μπορεί να αλλάξει και να γίνει… δημοκρατικός και… κοινωνικά ευαίσθητος. (Ριζοσπάστης 18/3/2008)
Ομολογημένα ιμπεριαλιστικά σχέδια
Το πόσο σημαντικό είναι να αναπτυχθεί κίνημα ενάντια σε κάθε είδους ευρωσυνθήκη και στην ίδια την Ευρωπαϊκή Ενωση φαίνεται και από τις διαθέσεις των ηγετών που σε καμιά περίπτωση δεν κρύβουν τα ιμπεριαλιστικά τους σχέδια. Ετσι, σύμφωνα με τα ειδησεογραφικά πρακτορεία, χτες μόλις, ο Πρόεδρος της Γαλλίας, Νικολά Σαρκοζί, ζήτησε να δημιουργηθεί μια ευρωπαϊκή δύναμη επέμβασης 60.000 στρατιωτών. Σε ομιλία του για τη νέα γαλλική αμυντική στρατηγική ενώπιον περίπου 3.000 Γάλλων στρατιωτικών στο Παρίσι, ο Σαρκοζί ζήτησε να υπάρξει μια «σύγχρονη, ευέλικτη ευρωπαϊκή δύναμη ταχείας επέμβασης που θα επιτρέπει στους Ευρωπαίους να δρουν μαζί» και θα μπορεί να αναπτυχθεί παντού στον κόσμο για διάστημα τουλάχιστον ενός έτους. Μάλιστα, ο Γάλλος Πρόεδρος μίλησε ανοιχτά και για τις ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις και κάλεσε την Ευρώπη να αναζωογονήσει την αμυντική βιομηχανία της. «Δεν υπάρχει άλλη επιλογή», δήλωσε ο Σαρκοζί, επισημαίνοντας ότι η αμερικανική αμυντική βιομηχανία είναι έξι φορές μεγαλύτερη από την ευρωπαϊκή. Οι λαοί, που μόνο δεινά μπορούν να περιμένουν από αυτά τα κυνικά ομολογημένα ιμπεριαλιστικά σχέδια, οφείλουν να αντιδράσουν. Ο λαός της Ιρλανδίας έδειξε πως υπάρχουν προϋποθέσεις να αναπτυχθεί τώρα σε κάθε χώρα – μέλος κίνημα ανατροπής των σχεδίων των ευρωπαϊκών μονοπωλίων μέχρι την ανατροπή της ίδιας της εξουσία τους. (Ριζοσπάστης 18/6/2008)
