08.20.08
Εικόνες του μέλλοντος…
Τα συστήματα που έχουν χρόνους εξέλιξης μεγαλύτερους απο την μέση ζωή ενός ανθρώπου μπορούμε να τα μελετήσουμε παίρνοντας μια συλλογή τέτοιων συστημάτων και βλέποντας τις διαφορές στα διάφορα συστήματα σε σχέση με την ηλικία τους.
Τέτοιο παράδειγμα αποτελεί η μελέτη των αστέρων. Ο χρόνος εξέλιξης των αστέρων είναι μερικά δισεκατομμύρια χρόνια. Κανένας άνθρωπος δεν θα μπορούσε να μελετήσει την εξέλιξη ενός αστέρα. Αυτό που κάνουμε είναι η μελέτη πολλών αστέρων στον ουρανό, η κατάταξη τους, η μελέτη των ιδιοτήτων τους και τέλος η ανάπτυξη θεωριών γύρω από την εξέλιξη τους.
Αντίστοιχα και οι αθρώπινες κοινωνίες. Βλέποντας διάφορες κοινωνίες μπορεί κανείς να βγάλει συμπεράσματα για την εξέλιξη της δικής του κοινωνίας. Η διαφορά εδώ είναι ότι έχοντας την εικόνα μπορείς να παρέμβεις για να αλλάξεις την εξέλιξη προς την μια ή την άλλη κατεύθυνση.
Τις μέρες αυτές βρίσκομαι στην Ιορδανία. Εδώ ο κόσμος δεν έχει οχτάωρο, δεν έχει κοινωνική ασφάλιση, τα καταστήματα δεν έχουν ωράριο ανοίγουν από το πρωϊ μέχρι το βράδυ συνεχόμενα από τις 07:00 μέχρι τις 00:00. Ο περισσότερος κόσμος με τον οποίο μιλάω δουλεύει περισσότερο από 10 ώρες την μέρα. Δεν έχει χρόνο να σκεφτεί, να ξεκουραστεί, να χαλαρώσει. Δεν έχει χρόνο να δει, να καταλάβει, να αγωνιστεί. Δεν έχει χρόνο ούτε για να κοιμηθεί άλλο πόσο για να αγωνιστεί. Μόνο μπορεί να καταναλώσει, να καταναλώσει, να καταναλώσει.
Κάτι μου θυμίζουν όλα αυτά. Μου έρχονται στο μυαλό οι συζητήσεις πίσω στην Ελλάδα για την απελευθέρωση του ωραρίου των καταστημάτων. Τα οχτάωρα που σιγά σιγά γίνονται εννιάωρα και δεκάωρα χωρίς πληρωμένες τις υπερωρίες. Το ασφαλιστικό που συνεχώς αλλάζει και που όλο παραμένει “προβληματικό” ενώ οι εργαζόμενοι πρέπει να βρουν την λύση, την στιγμή που οι εργοδότες χρωστάνε πολλά μα πολλά χρήματα στα ασφαλιστικά ταμεία!!
Εδώ φαίνεται πως όλα τα έχουν περάσει. Φαίνεται πως όλα είναι όπως θέλουν οι κύριοι αυτοί, οι αστοί και τα τσιράκια τους, να μας τα επιβάλλουν. Εδώ έγιναν όλα γρήγορα γιατί δεν υπάρχει η οργανωμένη αντεπίθεση από τους εργαζόμενους, ταξικά συνδικάτα να βάλουν φρένο στην ισοπέδωση της εργατικής τάξης, των μικρομεσαίων της πόλης και του χωριού.
Νομίζω πως ο κάθε ένας θα πρέπει να ρίξει μια ματιά έξω από την χώρα του: σε ανατολή και δύση. Σε ποιό ανεπτυγμένες αλλά και πιο “καθυστερημένες” κοινωνίες και να βγάλει συμπεράσματα. Ας δούμε που θέλουν να το πάνε και ας σηκώσουμε ψιλά το ανάστημα μας. Είναι στο χέρι μας να τους πούμε φτάνει, δεν θα σας αφήσουμε να μας σκοτώσεται το νου και το σώμα μας για να αυξήσεται τα κέρδη σας. Η ζωή αυτή είναι δική μας και δεν σας την χαρίζουμε.
08.07.08
Αλλαγές στην εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση: Η επίθεση συνεχίζεται
Ξεκίνησε η συζήτηση για την αλλαγή στον τρόπο εισαγωγής στα Ανώτατα Ιδρύματα της χώρας όπως δόθηκε η είδηση στα χθεσινά ΜΜΕ.
Ο κλασικός ” διάλογος” είναι ήδη στα σκαριά ενώ μεγάλο ενδιαφέρον έχει η πρώτη πρόταση της κυβέρνησης μέσω του εκπροσώπου του Εθνικού ΣΥμβουλίου Παιδείας (ΕΣΥΠ) κ. Βερέμη όπου πρότεινε μέσω του ραδιοφώνου του alpha: “Ένα επιπλέον έτος στο τέλος του Λυκείου -το οποίο χαρακτηρίζει ως ένα είδος «εθνικού φροντιστηρίου» για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση- και ένα λιγότερο στο Δημοτικό Σχολείο”.
Με την πρόταση αυτή ο κ. Βερέμης, υλοποιώντας την πολιτική της κυβέρνησης, συνεχίζει την επίθεση του στην ελληνική παιδεία, όπως έκανε και με τo νόμο πλαίσιο. Τι προτείνει δηλαδή ο κ. Βερέμης: Μείωση της διάρκειας σπουδών του δημοτικού και αύξηση μίας τάξης του λυκείου. Δηλαδή μείωση ενός έτους της βασικής και υποχρεωτικής εκπαίδευσης, όπως είναι σήμερα, και αύξηση ενός έτους την μη υποχρεωτικής. Και δεν είναι μόνο αυτό, αλλά προτείνει την μείωση ενός έτους στο οποίο ο μαθητής μπορούσε να μάθει χωρίς το άγχος των εξετάσεων, των Πανελλαδικών κ.λ.π… αλλά και ο Δάσκαλος να μπορεί να του μάθει χωρίς το άγχος της συγκεκριμένης ύλης, των ασκήσεων και των επιδόσεων για την εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο, και την ταυτόχρονη αύξηση ενός έτους προετοιμασίας για το Πανεπιστήμιο. Τα 3 χρόνια του Λυκείου στα οποία ο μαθητής ουσιαστικά προετοιμάζεται για το Πανεπιστήμιο, τρέχει όλοι την ημέρα από φροντιστήριο σε ιδιαίτερο, παπαγαλίζοντας τα βιβλία και τις ασκήσεις δεν είναι αρκετά για τον κ. Βερέμη και πρέπει να τα κάνουμε 4.
Άλλωστε τι να κάνουν και τα φροντιστήρια; να μείνουν χωρίς δουλειά οι καημένοι οι φροντιστές; να μην μεγαλώσουμε ακόμα λίγο την πίτα της ιδιωτικής εκπαίδευσης;
Φυσικά αυτό είναι το δευτερεύον αφού το πρώτο είναι πως θα μειώσουμε την παιδεία της νεολαίας, πως θα κάνουμε τους νέους να κυνηγούν την “καριέρα” πως θα τους χειραγωγήσουμε ακόμα περισσότερο και για όλα αυτά δεν χρειάζεται γενική παιδεία αλλά τυποποιημένη γνώση, κατάρτιση και άγιος ο θεός.
Οι αλλαγές αυτές δεν πρέπει να περάσουν. Είναι ευθύνη όλων: γονείς, καθηγητές, μαθητές, φοιτητές, Εργαζόμενοι. Ο κάθε ένας από την θέση του να συμβάλει στην αντίσταση, για την ανατροπή αυτής της πολιτικής.
Τα ζητήματα, και οι δυσκολίες της πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν πρέπει να λυθούν με την μείωση της ποιότητας της παιδείας των σχολείων μας.
Το σχολείο να απεγκλωβιστεί από την εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο. Να προχωρήσει το ενιαίο δωδεκάχρονο βασικό σχολείο. Να δημιουργήθούν δημόσιες επαγγελματικές σχολές. Να προχωρήσει η Ενιαία Ανώτατη Εκπαίδευση.
Η παιδεία να γίνει όπλο για την πνευματική ανάταση του λαού μας και όχι εμπόρευμα για την αύξηση των κερδών των πολυεθνικών και μέσο για την χειραγώγηση των μελοντικών εργαζόμενων.
